Stoned op varend erfgoed door Amsterdam

Op de boten van Smoke Boat mag je hasj en wiet roken, terwijl je wordt rondgevaren door de Amsterdamse binnenstad.

Aan de Prins Hendrikkade, tegenover Amsterdam Centraal Station, staat een klein gezelschap onder druipende regenschermen te wachten om aan boord te gaan van de Buggy, een van de vier boten van rondvaartrederij Smoke Boat. Het gaat hier niet om een boot met gerookte paling, maar op de Smoke Boat mag je hasj en wiet roken. Onderwijl wordt je rondgevaren door de Amsterdamse binnenstad. Smokeboat vaart momenteel met vier bootjes: de Suzanne, Buggy, Andante en Bennie Jolink; alle met verschillende persoonlijkheid en capaciteit. Ze zijn niet allemaal overduidelijk onderdeel van het vaderlandse varend erfgoed, maar de Andante en de Buggy zijn gebouwd op rompjes van (zeer) gevorderde leeftijd.

De boten zijn geen coffeeshops; je moet je eigen stuff meebrengen. En je moet ouder zijn dan 18 jaar. We voldoen aan beide voorwaarden. Met een voorgerolde joint in de binnenzak sluiten we aan bij de rij. We bevinden ons in internationaal gezelschap: een jong Vlaams sprekend stel, drie Franse jongeheren en een ouder Amerikaans paar. De Buggy, een watertaxi-achtig vaartuig dat 32 passagiers mag meenemen, arriveert aan de steiger. We betalen 25 euro voor een tocht van een uur aan de schipper, een joviale dertiger die zich voorstelt als Alex de Oekraïner.

Hasjlucht

De inrichting van de Buggy bestaat uit in lengterichting geplaatste banken langs de zijkanten. Je kijkt dus niet naar buiten, maar naar de passagiers tegenover je. Op de vloer ligt kunstgras. Beter geen brandende joint op laten vallen, lijkt ons. Gelukkig zijn er genoeg asbakken en voor de zelfrollers staan er potjes met tabaksvervanger, want het roken van tabak is binnenboord niet toegestaan. Een sigaret of joint met tabak mag je wel op het achterdek roken.

Er is een koelkast met blikjes fris en bier. Uit de geluidsinstallatie klinkt reggae om een mellow sfeertje te scheppen. Dat werkt, want we varen nog niet of de eerste joints vlammen al op. Ook wij halen onze spliff uit zijn plastic kokertje en steken hem aan. We zijn geen liefhebber van cannabis; we worden er wat zwaarmoedig van. Hopelijk hangen we zometeen niet huilend over de reling.

De elektrisch aangedreven Buggy vaart fluisterstil richting Oosterdok. We hebben een plaats direct achter Alex gekozen. Hij vaart rustig en bekwaam, meldt zich duidelijk bij bruggen en kruisingen, en vertelt over de bezienswaardigheden langs de route. Zo wijst hij ons erop dat de letter e van Hotel de l’Europe dezelfde vorm heeft als de letter e op een blikje Heineken. Hoe is het varen met blowende passagiers? ‘Geen probleem’, vertelt Alex. ‘Heel rustig. Alleen als ze van tevoren teveel gedronken hebben, worden ze weleens misselijk. Het enige ding is dat die hasjlucht in je kleren gaat zitten. Als ik ’s avonds thuiskom ruikt mijn dochtertje me al aankomen.’

Passagiers

De passagiers vertellen dat ze de Smoke Boat van horen zeggen gevonden hebben. De jonge Belgen zijn studenten uit Leuven. Hebben ze geen pepersigaretjes in België? ‘Ah jawel, maar je moet mensen kennen, hè, want bij ons is het verboden.’ Is het moeilijk om een dealer te vinden? ‘Neuh, maar een coffeeshop is veel makkelijker, hè. En de kwaliteit is beter. Tenminste, dat denk ik dan toch.’

Hetzelfde verhaal bij de drie musketiers uit een Frans dorpje. Om te scoren moeten ze naar een stad in de buurt. De prijs verschilt niet veel met die in Nederland, maar er zit vaak tabak of ander spul doorheen. Het oudere Amerikaanse stel komt uit Californië. In die staat is grass gelegaliseerd, al doen lokale overheden soms moeilijk. De kwaliteit is meestal prima. ‘We zijn op vakantie van Trump’, vertelt Chuck (62) lachend. ‘De wereld zal wel denken dat we allemaal gek geworden zijn.’

Kinderopvang

Op de Wallen varen we langs de beroemde coffeeshop The Bulldog. Alex vertelt dat de naam afkomstig is van een straatdealer met een bulldog. Toen de politie hem een bezoekje bracht, keken ze overal, behalve onder de deken waarop de bulldog lag.

Alex wijst op de roodverlichte ramen naast de Oude Kerk. ‘Daarnaast zit een café en daarnaast een kinderopvang. Dus je brengt eerst je kind naar de kinderopvang, dan drink je wat in het café, daarna stap je naar binnen bij een dame en tenslotte ga je biechten in de kerk. En dan is het weer tijd om je kind op te halen. Alles kan in Amsterdam.’

Lees het hele artikel van Heere Heeresma jr. in de Schuttevaer (alleen voor abonnees).