Gemeente Amsterdam haalt bakzeil in kwestie salonbootreders

Na het vernietigen van exploitatievergunningen voor bepaalde tijd voor Amsterdamse rederijen, heeft de Raad van State nu ook een einde gemaakt aan ligplaatsvergunningen voor bepaalde tijd. 

Dat gebeurde na bezwaren van een vijftiental reders. Volgens de Raad heeft de gemeente niet goed gemotiveerd waarom dit nodig is. De gemeente krijgt 18 weken de tijd om dat alsnog te doen of een ander besluit te nemen.
De vergunningverlening voor de exploitanten van rondvaartboten op de Amsterdamse binnenwateren verkeert al een tijd in een impasse. Na een uitspraak van de Raad in september 2024 waarbij exploitatievergunningen voor bepaalde tijd werden geschrapt, was al te voorzien dat dit ook zou gebeuren met de ligplaatsvergunningen. Intussen geldt er een stop voor exploitatievergunningen.
De gemeente heeft die vergunningen namelijk aan elkaar gekoppeld om beter regie op het binnenwater te houden. De bedoeling was om te voorkomen dat een ligplaats werd ingenomen door een passagiersschip waarvoor geen exploitatievergunning was verleend.

Schaarste

De gemeente voerde nog een reden aan om alleen nog maar ligplaatsvergunningen voor bepaalde tijd uit te geven. Zo zijn er maar 377 beschikbare ligplaatsen tegenover 750 uitgegeven exploitatievergunningen en daarmee is er volgens het gemeentebestuur sprake van schaarste. Europese regels dwingen in dat geval om alleen maar vergunningen voor bepaalde tijd af te geven.
Volgens de Raad is door het wegvallen van de koppeling er nu geen reden meer om de ligplaatsenvergunningen voor bepaalde tijd overeind te houden. Ook begrijpt de Raad niet waarom de gemeente zich vastpint op 377 ligplaatsen en dat daarom sprake is van schaarste. De gemeente zou ook meer ligplaatsen kunnen realiseren.

Reinhard Spronk, een van de Amsterdamse salonbootreders in het hoger beroep tegen het besluit van de gemeente inzake hun ligplaatsvergunningen is ‘hartstikke blij’. De Raad van State stelde hem in het gelijk.
‘Het belangrijkste argument van de gemeente was dat er te weinig water zou zijn in Amsterdam’, vervolgt Spronk. ‘Toen heb ik de Raad uitgelegd dat een kwart van Amsterdam uit water bestaat en er 200.000 meter kademuur ligt. Er liggen woonboten en privébootjes, maar er is nog ruimte genoeg voor duizenden ligplaatsen. Het gaat maar over 347 boten.’

Redertje pesten

Spronk stelt dat de gemeente in verschillende rondes geprobeerd heeft de salonbootreders dwars te zitten: ‘De gemeente er een omgekeerde wereld van had gemaakt. Eerst zeiden ze: “We pakken de vergunning voor de ligplaats af, want als je je exploitatievergunning verliest, dan dien je ook je ligplaats te verliezen”. Toen de gemeente de zaak over de exploitatievergunningen had verloren, koppelden ze ligplaatsvergunningen los van de exploitatievergunning en zeiden: “Je mag wel een exploitatievergunning hebben, maar je mag nergens liggen”. Dat vond de Raad belachelijk. De gemeente had die vergunningen gekoppeld en nu wilden ze het ineens ontkoppelen. Dat is echt redertje pesten.’

Denkt hij definitief uit de brand te zijn nu de gemeente zowel in de zaak over de exploitatievergunningen als in die over de ligplaatsen ongelijk heeft gekregen? ‘Je hebt zoiets als de eeuwige bestuurlijke lus. Je kunt nooit eeuwig van de staat winnen, je kunt alleen tijdelijk winnen. De wethouder kan gewoon nieuw beleid maken. En dat gaat hij ook doen na de gemeenteraadsverkiezingen. Dus we hebben een maand respijt, haha!’

Bronnen: twee artikelen van Adrie van der Wel en Heere Heeresma jr. in de Schuttevaer (alleen voor abonnees).
Foto: ©Foto Heere Heeresma jr.