Werelderfgoedcentrum Waddenzee verlaagt tijdelijk toegangsprijs
Het Werelderfgoedcentrum Waddenzee (WEC) in Lauwersoog verlaagt na enige kritiek tijdelijk de toegansprijzen. Hoe staat het centrum ervoor, drie maanden na de opening?
Het is gezellig druk in het WEC op deze doordeweekse dag, midden in de zomervakantie. Het restaurant op de begane grond, met gerechten als strandkrabbensoep en weckerbekje, is goed gevuld. Ook het winkeltje ernaast doet goede zaken. Wie verder het centrum in wil, komt langs de balie waar tickets worden verkocht. Marketingmanager Hester de Vries is tevreden: „Het loopt goed door. Er komen, mede door de mooie zomer, meer bezoekers dan we vooraf hadden gedacht.” Exacte aantallen wil ze niet geven: „Die houden we nog even voor onszelf.”
Grote trekker van het WEC is de zeehondenopvang die begin dit jaar van Pieterburen naar Lauwersoog verhuisde. „Van zeehonden worden mensen altijd blij”, zegt De Vries. „Ze bieden ons de mogelijkheid ook het bredere beeld van het waddengebied te schetsen en te vertellen hoe belangrijk het behoud van dit werelderfgoed is.”
Hoge toegangsprijs
De toegangsprijs voor het WEC is vrij fors: 22,50 euro voor volwassen en 13,50 euro voor kinderen tot en met 12 jaar. Volgens De Vries is dat tarief nodig om de zeehonden zonder subsidie goede zorg te kunnen bieden. Toch is er kritiek op de toegangsprijs, die een stuk hoger is dan die van het toenmalige zeehondencentrum in Pieterburen, waar volwassen 13,50 euro betaalden en kinderen 10,50 euro.
„Van sommige bezoekers kregen we terug dat ze de prijs van een ticket aan de hoge kant vinden”, erkent De Vries. „We hebben daarom bij wijze van proef de prijs voor volwassen tijdens de zomervakantie verlaagd naar 19,50 euro. Ook het familieticket is goedkoper geworden. We willen zoveel mogelijk mensen de kans geven het centrum te bezoeken”.
Die bezoekers worden via een kijkwand, waar zeehonden onder water te zien zijn, via flauwe hellingen en veel informatie over de Waddenzee en alles wat er in leeft naar boven geleid. „Dit is het zeehondenziekenhuis”, zegt De Vries. „Hier zijn altijd de meeste bezoekers te vinden.”
Die bezoekers vergapen zich aan zeehondjes achter glas. Sommigen zijn al zichtbaar opgeknapt: ze liggen naast een klein bad uit te buiken van een een maaltje vis. Maar er zijn ook zeehonden die nog veel zorg nodig hebben: één heeft een nare wond aan zijn snuit en er is een pup waarvan een oog geamputeerd moest worden. Die operatie was achter glas te volgen voor bezoekers. „We waarschuwen wel dat het er naar uit kan zien”, vertelt De Vries. „Toch vinden veel mensen het interessant. Er waren kinderen bij die twee uur lang hebben zitten kijken”.
Bezoekers uit het buitenland
Rondlopend in het centrum hoor je opvallend veel Duits om je heen. Volgens De Vries komt ongeveer 15 procent van de bezoekers uit ons buurland: „Maar dat is een ruwe schatting.” Er zijn ook bezoekers uit landen als Zweden, Frankrijk en Italië. En natuurlijk veel Nederlanders.
Ze komen deze week goed aan hun trekken: aan het eind van het geboorteseizoen zijn 47 zeehonden in de opvang. „We kunnen maximaal zeventig zeehonden kwijt”, zegt De Vries. „Maar onze insteek is dat we hier zo weinig mogelijk dieren willen hebben.”
Lars (40) en Susanne (42) Zwirs uit Hoorn staan met hun beide kinderen buiten te kijken bij de bassins voor de zeehonden. „We hebben gekampeerd op een camping bij Groningen”, zegt Lars, „en we reizen vandaag door naar een huurtent op Schiermonnikoog.”
Een bezoek aan het WEC paste mooi in het programma. „Het valt me op dat er zovéél zeehonden zijn hier”, zegt Susanne. „Dat hadden we niet verwacht.” Lars vindt de toegangsprijs aan de hoge kant. „We hebben een museumjaarkaart en zijn andere prijzen gewend. Maar de opbrengst gaat hier naar het goede doel, dus dat is oké.”
Zoon Abel (9) vermaakt zich best in het WEC – Wat vind je dan zo leuk? „Alles.” – en dochter Zara (7) vergaapt zich aan de zeehondjes: „Maar ik vind het wel zielig dat ze pijn hebben.”
Op de bovenste etage, aan het eind van de looproute, hangt een groot net waarin bezoekers een kaartje kunnen hangen met een belofte aan de Waddenzee. ‘Op de fiets naar Lauwersoog in plaats van met de auto’, staat er op één. ‘Dat ik nooit plastic in de zee gooi’, staat op een ander. „Kijk, daar doen we het voor”, zegt Hester de Vries met een glimlach.
Bron: Leeuwarder Courant
Foto: Visit Groningen


