Regels voor de Zomp?
De gemeenten Wierden, Rijssen-Holten en Hellendoorn hebben gezamenlijk een brief gestuurd aan het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. In deze brief vragen zij om maatwerk en pleiten zij voor een ontheffing van de nieuwe binnenvaartregels.
Volgens de gemeenten zijn deze regels niet bedoeld voor lokale initiatieven zoals de Enterse Zomp. De regels richten zich op commerciële scheepvaart, terwijl de zomp uitsluitend vaart voor educatieve en toeristische doeleinden. De Enterse Zomp, een replica van een historisch vrachtschip, vaart al jaren over de Regge. Deze fluisterstille boot laat bezoekers kennismaken met de geschiedenis van Twente. De zomp vormt een belangrijk onderdeel van het toeristisch en cultureel erfgoed in de regio. Nieuwe Europese binnenvaartregels dreigen echter een einde te maken aan deze waardevolle vaartochten. De gemeenten Wierden, Rijssen-Holten en Hellendoorn hebben gezamenlijk een brief gestuurd aan het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. In deze brief vragen zij om maatwerk en pleiten zij voor een ontheffing van de nieuwe binnenvaartregels. Volgens de gemeenten zijn deze regels niet bedoeld voor lokale initiatieven zoals de Enterse Zomp. De regels richten zich op commerciële scheepvaart, terwijl de zomp uitsluitend vaart voor educatieve en toeristische doeleinden.
De Enterse Zomp vaart met vrijwilligers en met lage snelheid over een rustige rivier. De huidige regels vereisen extra certificaten, medische keuringen en technische controles. Deze verplichtingen vormen een te zware last voor een klein initiatief. Zonder aanpassing van de regels lopen de kosten en administratieve lasten te hoog op. Daardoor dreigt een unieke traditie verloren te gaan.
De gemeenten vragen om een tijdelijke ontheffing en om de ontwikkeling van een structurele regeling voor historische schepen. In andere landen, zoals Duitsland, bestaat al langer een uitzondering voor traditionele vaartuigen. De situatie op de Regge vraagt volgens de gemeenten om een vergelijkbare aanpak. De zomp moet kunnen blijven varen als levend erfgoed.
Bron en foto: Hart van Wierden
Opmerking van de redactie
Het bericht over de regelgeving voor de Zomp, dat eerder al op de Zeepost verscheen, leidde tot verschillende uitgebreide reacties van lezers, en tot discussie op de redactie. Onder meer de nakende verplichting van een marifooncertificaat en marifoon, in een gebied waar daar in het geheel geen gebruik van gemaakt kan worden omdat er geen andere marifoongebruikers in de weide omtrek te vinden zijn, roept begrijpelijkerwijs weerstand op. En ontegenzeggelijk is dit weer zo’n mooi initiatief om een deel van het nautisch erfgoed te bewaren. De drie gemeenten zijn dan ook te prijzen voor hun steun.
Dat laat onverlet dat de gewenste vrijstelling kan leiden tot ingewikkelde jurisprudentie. De vraag doemt immers meteen op voor welke schepen en wateren zo’n uitzondering zou kunnen gelden, en of andere schepen in min of meer vergelijkbare situaties er dan ook om kunnen vragen. Er ontstaat dan al gauw een glijdende schaal, waarop grensgevallen maar al te graag meeliften.
En dan: ook in beschut water kunnen mensen verdrinken. Technische eisen en vaardeskundigheid zijn dus nodig. De wetgever houdt terecht rekening met de tijdgeest, die vandaag de dag een andere opstelling vraagt in veiligheidsvraagstukken dan in het verleden. Dat dat soms leidt tot overkill is onvermijdelijk, maar met het oog op mogelijke schadeclaims als er iets misgaat moeilijk te voorkomen.
Hoe sympathiek ook: wij menen dat de gemeenten er beter aan doen de zompen te steunen met faciliteiten en middelen waarmee de bemanningen en de schepen aan de geldende eisen kunnen voldoen. Dat lijkt een veiliger en begaanbaarder pad voor de lokale overheden dan te vragen om een uitzondering die er mogelijk niet gaat komen.


